Tango-orkest strooit peper over Kommil Foo

-door Ruud Buurman-

Ja..., het is echt crisis in het theater. Anders valt het niet te verklaren dat er nauwelijks vijfhonderd toeschouwers afkomen op de Hollandse première van 'Kommil Foo de Luxe' in Carré van de gebroeders Walschaerts en het Orquesta Tanguedia. Zet de winnaars van de VSCD-cabaretprijs Poelifinario 2005 vier avonden in de Kleine Komedie, een kilometer verderop aan de Amstel, en vijf avonden is het stijf uitverkocht.

Maar dat is dan wel voor een regulier programma met een kop en een staart. Bij een overzicht van ruim twintig jaar liedjes, grappen en grollen zoals dit 'De Luxe' is, spelen andere elementen een rol. Een belangrijke cabaretprijs is snel weer vergeten en Kommil Foo heeft niet dezelfde zuigkracht als Youp van 't Hek. Die staat de komende vier weken in Carré. 'Jaloerse tongen' beweren overigens al dat hij op een strategisch goed moment zijn twitteractie tegen T-Mobile is begonnen. Slimme marketing om de zaal voller te krijgen. Maar dit geheel terzijde.

Misschien speelt bij een overzicht, een best of... ook het idee dat de theatermakers even een creatieve pauze nemen. Dan neemt het publiek ook even pauze, zeker in tijden dat het geld niet op de rug groeit en de randjes vet worden weggesneden. Een crisis in het theater ziet er gewoon een beetje treurig uit, zoals maandag in Carré. Gelukkig gaat het licht uit, dan vergeet je het.

Genoeg gezeurd. Want met dit overzichtsprogramma van Kommil Foo is het niet zo moeilijk de sores van de buitenwereld te vergeten. Oud....., of liever: bestaand werk, is geweldig opgepoetst door de nieuwe arrangementen van Gwen Cresens, orkestleider en bandeonist van Orquesta Tanguedia, een tango-octet dat verder bestaat uit strijkers, gitaristen en een pianiste. Raf en Mich Walschaerts hebben in de loop der jaren prachtige nummers geschreven, wat teksten betreft.

Tijdens hun voorstellingen van het afgelopen decennium wenste ondergetekende wel eens wat meer variatie in sferen, een beetje peper. Dit tango-orkest is die peper. Hun toch altijd al ontroerende 'Ruimtevaarder' ('meester Frank, ik kom waarschijnlijk morgen niet naar school..') over het jongetje dat het heelal wil ontdekken en vindt dat de d's en de t's geen nut hebben op Mars, wordt met strijkers en bandeon ook schitterend op muzikaal gebied. Hetzelfde geldt voor nummers als 'Het Verdriet', 'Speer', en 'De Volgende', een lied vol ingehouden woede over God.

Wie Kommil Foo kent, wacht niet alleen op liedjes, maar ook op hun verhalen, rare fratsen en slapstick. Raf en Mich hebben een aantal legendarische sketches op hun naam staan, waaronder die in het restaurant, waarin een colbert tot leven komt. Die zit uiteraard in dit programma. En het verhaal van de grote overstroming van achter naar voren verteld. Uit hun met de Poelifinario bekroonde programma 'Spaak' komt de vertelling van de prins van je leven en de prins van je dromen. Ja..., het leven, de liefde, de vriendschap, je zou willen dat ze zijn zoals in je dromen. Maar de mens neigt ernaar zijn dromen te vermoorden en de naakte waarheid als een onomkeerbaar gegeven te accepteren. Die treurige boodschap maken de Vlamingen draaglijk met subtiele humor en vooral prachtig taalgebruik.

Publicatiedatum: 
dinsdag 26 oktober 2010
Verschenen in: 
Ruud Buurman
Productie: