Kommil Foo zet zijn veroveringstocht in Vlaanderen en Nederland verder met 'Schoft'

door Steven Verhamme

Kommil Foo zet zijn veroveringstocht in Vlaanderen en Nederland verder met ‘SCHOFT’

De Vlaamse broers Walschaerts maken cabaret zoals niemand anders dat doet: ontroering, hilariteit, virtuoze muzikaliteit en pakkende beelden vechten om voorrang. Lachen of huilen? Dat is de vraag. Schoft gaat al mee sinds oktober vorig jaar, maar valt bijzonder in de smaak. ‘Wereldniveau in het Nederlands’, ‘Zwarte romantiek van het hoogste kaliber’, ‘Maximaal ontroeren met minimale middelen’. Er zijn al extra voorstellingen ingelast in Gent en Brussel.

Schoft gaat vooral over ‘mededogen’. Hoe zie je dat zelf?

Troost is de redding voor alles wat negatief is. Eigenlijk maken we daar al 25 jaar voorstellingen over. Gewoonlijk gaat het bij ons over persoonlijke dingen, zoals de liefde, maar nu wilden we een nieuwe insteek brengen. Het is ietsje maatschappelijker, we kijken naar de mens. ‘Ecce Homo’ is de lijn die in deze voorstelling zit. Daaronder zitten natuurlijk veel kleinere dingen. Ik denk dat we een licht filosofische voorstelling gemaakt hebben, maar uiteindelijk gaat het toch vooral over mededogen en troost.

Zit er ook iets autobiografisch in?

Dat is een groot woord, maar wat ons betreft moet een voorstelling niet per se autobiografisch zijn. Ze moet vooral persoonlijk zijn. Het moet echt zijn. Als je in de zaal zit en we vertellen een verhaal, dan moet je dat als kijker vooral geloven, of het nu echt gebeurd is of niet. Dat maakt geen fluit uit. Anderzijds kan je geen fantastisch liefdeslied schrijven zonder dat je ’t echt zelf hebt meegemaakt. In die zin is een voorstelling toch voor een groot deel autobiografisch.

Met welk gevoel hoop je dat de mensen naar huis zullen gaan?

De mens is een klein smeerlapje en een schoft, maar toch is er hoop. Je kunt er niet omheen, je moet de mensen graag zien. Misschien is de mens een beetje gelouterd. De toeschouwers krijgen allerlei emoties over hen heen, maar ze gaan toch niet met een zwaar gevoel naar huis. Dat is de bedoeling.

Jullie producties spelen jullie vaak 200 tot 300 keer, gespreid over enkele jaren. Blijft het even fris voor jullie zelf?

We hebben de afgelopen maanden veel geschreven en wat tryouts gedaan, in afwisseling met onze soloproducties. Die afwisseling tussen Kommil Foo en onze eigen voorstellingen houdt het fris. Het is een kwestie van variatie. Ik denk dat we vroeger meer last hadden van sleur. Met ouder worden ga je bewuster om met wat je aan het doen bent. Wat je vertelt wordt essentiëler. We zijn ook dankbaarder om wat we kunnen doen. Als 25-jarige vond ik veel optreden en veel volk evident, maar nu geniet ik daar precies meer van.

‘Schoft’ is de komende maanden te zien in Dilbeek, Maasmechelen, Genk , Oostende en Gent. De volledige speellijst vind je op www.kommilfoo.be

Publicatiedatum: 
vrijdag 25 maart 2016
Verschenen in: 
Rondom
PDF-versie: 
Productie: