Kommil Foo: vijftien jaar uniek cabaret

WIGGELE WOUDA

Vijftien jaar zitten de broers Raf en Mich Walschaerts in het vak als cabaretduo Kommil foo. Ter gelegenheid hiervan toert het sympathieke duo met de voorstelling Wolfijzers en schietgeweren door Vlaanderen en Nederland. Voor wie Kommil foo niet goed kent, is deze ¹best of¹-voorstelling een prachtige kans om te horen en te zien wat Raf en Mich in hun mars hebben. En dat is absoluut niet gering.

Binnen het cabaretwereldje hebben de Walschaerts hun positie allang veroverd en verdedigd Lof der waanzin en Bek! waarin niet alleen het woord op de baren van de zachte Vlaamse tongval voor de komische toon zorgt, maar ook het fysieke, clowneske vermogen van de heren. Daarbij is de blonde Mich meer de Arlechino en de oudere Raf de Pantalone binnen hun eigen Commedia dell´Arte.

Beiden zijn zeer muzikaal onderlegd en bezitten een stem om in te lijsten. Raf is de romanticus pur sang die met zijn ingetogen volume de meest kwetsbare liedjes zingt en Mich is de zanger die soms rood aangelopen zijn emoties uit zijn tenen wringt als hij over de liefde getuigt. Maar beide keren is het muisstil in de zaal want het respect dat daarvan uit gaat, is bijzonder groot. Uniek zelfs, al vanaf het moment dat het eerste fabuleuze gitaar- of vioolgeluid de zaal in wordt geslingerd en de stemmen een klankkleur omfloersen waarin je je als toeschouwer heerlijk nestelt.

De liedjes die toch een groot deel uit maken van deze compilatievoorstelling, veel komt namelijk uit eerdere shows zoals de soldatenbrief die als een heerlijk hoorspel auditief wordt ge?ustreerd, zijn stuk voor stuk beeldschoon. Het zijn kleine anekdotes over bijvoorbeeld een dorpsgek, een schooljongen die ruimtevaarder wil worden of over hun opa die van vliegen hield, vlieger wilde worden maar altijd in de fabriek heeft gewerkt.

Soms zijn het ?t pareltjes van schetsen die vanuit de alledaagse herkenbaarheid zijn geschreven. Bij sommige schieten Louis Paul Boon, Hugo Claus maar ook een Ferdinand Bordewijk door je hoofd, omdat ze iets ´volks´ vertolken op een literaire "fantastische" manier die de inhoud niet in de weg staat. Integendeel, je volgt de teksten in een muzikale outfit die je stilzwijgend doch ongedwongen noodzaakt te blijven luisteren. Het is een magnetische melancholie die streelt, herinnert en je telkens weer gevoelig raakt ook al heeft ze een ironisch jasje aan.

´Wolfijzers en schietgeweren´ is een voorstelling die laat zien en horen wat Raf en Mich in de afgelopen jaren hebben geproduceerd en waartoe ze in staat zijn. Hoewel de titel van dit programma veronderstelt dat ze klem kunnen komen te zitten met alle gevolgen van dien, zijn ze getalenteerd genoeg om zich nog eens vijftien jaar te ontworstelen aan de kaders en de hokjes die normaal gesproken het cabaret met zich meebrengt. Want daar past dit uniek duo toch niet in.

Plaats: De Lawei, Drachten

Belangstelling: 350 bezoekers

maandag, 29 maart 2004

WIGGELE WOUDA

Publicatiedatum: 
maandag 29 maart 2004
Verschenen in: 
Artikel