Kommil Foo laat sporen na

De voorstelling duurt twee uur, zonder pauze.

Vreemde gewoonte tegenwoordig om die pauzes te schrappen.

Bij korte voorstellingen -´avondvullende´ programma´s van nog geen uur zijn ook in de mode- kun je het je nog wel voorstellen.

Maar een show van twee uur kan toch met gemak in tweeën geknipt?

´Kommil Foo´ is geformeerd uit Raf Walschaerts en Mich Walschaerts.

Ze zijn Belg en broers.

Al lijken ze (uiterlijk) voor geen millimeter op elkaar.

Mich (een type-maker van grote allure) en Raf (een acteur met gevoel voor detail) beginnen ´IJdele Hoop´ ook echt bij het begin: in de oersoep.

En vanuit die vruchtbare derrie gaat het trapsgewijs en via rare, humoristische sprongen van de dinosaurus en de aap naar Jezus, Napoleon en Hitler.

De gebroeders Walschaerts kunnen er wat van.

Hun optreden lijkt een mix van het werk van Alex d´ Electrique en ´wijlen´ Waardenberg en De Jong.

Cabaret met de geur van absurdistisch theater.

Dat heeft ook te maken met hun podiumattributen (vrij hoge steigerstellages) waarmee een fascinerend toneelbeeld wordt geschapen.

Het duo ramt er verbaal heftig -en af en toe zeer geinig- op los.

Over verliefd zijn (Mich speelt ergens een schitterende 92-jarige die verliefd is op een meisje van 25), over God -ja of nee- (´wie is hier verantwoordelijk voor dit aardse circus?´) en over seksdrift (´een mens is niets meer dan een beest met veel goesting´).

Tussen de sketches door wordt er gezongen.

Prachtige teksten, uitmuntende muziek (gitaar, piano, viool).

Het is echt lachen geblazen bij de twee Belgen.

Vooral als Raf, als God en Mich als Jezus vanuit hun hoge stelling de aarde creeëren: "Papa, wat doe je?" "Ik ben aan het scheppen jongen."

De twee hebben meteen sfeer in de zaal en bereiken daarmee ongeforceerde, subtiele contacten met het publiek dat -dankzij de comfortabele, steil oplopende tribune in de Bommersheuf- zelfs achterin de zaal met de neus dicht op de feiten zit.

´IJdele Hoop´ is een zeldzame, zeer amusante en ook spannende (let op de acrobatische toeren van Mich) voostelling.

Zelfspot (´mijn broer is een lul, dat is erg. Maar een broer als lul hebben is nog erger´) en ironie (alle liefdesverhalen zijn dik overgoten met spot) vieren bij Kommil Foo hoogtij.

De voorstelling is van een gehalte dat sporen nalaat.

Peter Aansorgh

Voorstelling: ´IJdele Hoop´ van Kommil Foo.

Spel: Raf Walschaerts en Mich Walschaerts.

Regie: Wim de Wulf.

Gezien: 5/1 Bommersheuf ZEVENAAR.

Herhalingen: 6/1 Schouwburg ARNHEM, 11/4 Hanzehof ZUTPHEN, 12/4 De Leeuwenbrug DEVENTER, 9/5 Agnietenhof TIEL.

Publicatiedatum: 
maandag 8 januari 2001
Verschenen in: 
Arnhemse Courant
Productie: