Kommil Foo in concertgebouw Brugge

Na de voorstelling 'Kommil Foo de Luxe' met het Orquesta Tanguedia (vorig seizoen) zijn de broers Raf en Mich Walschaerts terug met nieuw werk. Breken is de titel van de voorstelling waarmee ze op 26 mei te gast zijn in het Concertgebouw.

EXit: Een klassieke Kommil Foo?

Raf Walschaerts: 'Als je dat zo kunt noemen, ja. Mich en ik staan opnieuw met zijn twee op de scene. We pakken uit met nieuw materiaal met de typische Kommil Foo ingrediënten: theater, cabaret en muziek en bewegen ons voortdurend van het ene naar het andere. Het is onze eigen stijl die we in de loop der jaren hebben ontwikkeld.'

EXit:Waar halen jullie na 25 jaar de inspiratie vandaan?'

Walschaerts: 'Mich en ik zijn tot de vaststelling gekomen dat elke voorstelling eigenlijk over hetzelfde gaat: over mensen die tegenwind krijgen en vallen, maar elke keer weer opnieuw omhoog klauteren. Vaak is er liefde in het spel en zijn de daar bijhorende thema's trouw, ontrouw en twijfel aanwezig. Er moet altijd drama zijn om tot humor te komen. In elk stuk van ons wordt een lach en een traan gecombineerd. Een torenhoog cliché misschien, maar dat is wat we ondertussen al 25 jaar doen.'

EXit: Wat is dit keer 'het drama'?

Walschaerts: 'De voorstelling start met een verhaal over een liefdesbreuk die één van ons twee heeft meegemaakt. Ik laat nu nog in het midden wie, want dat speelt geen rol en net dat zal in de loop van de avond tot de nodige hilariteit leiden.'

EXit: Ineke Nijssen is dit keer jullie 'regisseur'?

Walschaerts: 'Zo kun je dat inderdaad noemen. Wij werken al twintig jaar met een coach, noem het een regisseur. In het verleden waren dat Wim De Wulf, artistiek leider van Ultima Thule en Frans Van der Aa. Met Inneke maakte ik enkele jaren geleden de solovoorstelling Zoon. We zitten heel erg op dezelfde lijn. Ook zij weet slapstick en tragiek heel goed te combineren.'

EXit: Is haar stijl te herkennen?

Walschaerts: 'We gaan niet zoals Ineke bij Ceremonia deed, met geschminkte gezichten, spelen, maar we laten ons wel inspireren door haar heel typisch groteske stijl. We spelen grote gevoelens om daar dan bijvoorbeeld een heel klein liedje na te spelen. Die contrasten zoeken we heel bewust op, want dat is waar draait. We hebben ook een scène met maskers en daar zit Inneke zeker voor iets tussen.'

EXit: Kunnen jullie de hoge verwachtingen van het publiek nog inlossen?

Walschaerts: 'De druk is inderdaad groot. We proberen elke keer iets anders te doen en diepen onze eigen stijl steeds verder uit. Breken is onze meest inhoudelijke voorstelling ooit. We hebben ook, zoals altijd, een reeks try-outs achter de rug. Op die manier hebben we heel snel een beeld van hoe het publiek reageert. We streven elke keer naar een voorstelling waar genoeg lach in zit om ontroering te genereren en genoeg ontroering om lach te genereren. We hopen dat ons publiek dat nog lang zo zal smaken.'

Publicatiedatum: 
woensdag 2 mei 2012
Verschenen in: 
Exit Brugge
Productie: