Kommil Foo biedt 'troost in deze tijden van oorlog'

ENSCHEDE - Theater én cabaret, absurdistisch én ontroerend, kolder én venijn: voorstellingen van het Vlaamse duo Kommil Foo bevatten het allemaal. De twee broers, die al bijna dertig jaar volle zalen trekken, zijn niet in een hokje te duwen. Hun nieuwste show Schoft kreeg overal juichende recensies. Op donderdag 26 januari zijn ze te zien in het Wilminktheater in Enschede.

Het is een bijzondere ervaring om een voorstelling van Kommil Foo in een Belgisch theater bij te wonen. De nieuwste show Schoft trekt in Vlaanderen al twee jaar volle zalen. Het tweetal heeft daar dezelfde status als Youp van 't Hek of Jochem Myjer in Nederland. Ademloos laat het publiek zich meevoeren in de ongrijpbare collage van sketches, liedjes en visuele vondsten; er wordt gelachen, maar uiteindelijk verlaten de meeste bezoekers de zaal met tranen in hun ogen van ontroering.

In Nederland hebben ze ook een trouw publiek, knikken de broers Raf (51) en Mich Walschaerts (47). Maar toch volgt altijd weer die vraag: wat dóen jullie nou precies? Ze lachen. "We willen mensen raken - op verschillende manieren", probeert Mich uit te leggen. "We doen slapstick, maar er zitten ook serieuze nummers tussen, waarin we terloops verwijzen naar de actualiteit."

Een hilarisch lied over een oversekste prins wordt afgewisseld door een sketch over een opstandige bedelaar en een sprookje over twee wolven en een schaap waarin de voor- en nadelen van democratie scherp worden geanalyseerd. "En elke zaal reageert anders: soms moet een zaal bij het eerste nummer al schaterlachen, soms zit een zaal vooral heel geconcentreerd te kijken. Dat is voor ons ook elke keer een verrassing."

Het tweetal, dat bijna drie decennia geleden voor het eerst samen optrad in een Gentse studentenclub, voelt een zekere verwantschap met de Nederlandse groep NUHR, die ook dit soort cabaret maakt dat zich niet in een hokje laat vatten. "Mensen willen heel graag labeltjes plakken. Maar dat vinden wij zelf ook heel lastig: we maken een voorstelling die ons gevoel van dat moment samenvat, én die wij pakweg driehonderd keer willen spelen."

Het vinden van die balans is een proces dat een jaar duurt. "We draaien elke steen in ons verhaal tien keer om", omschrijft Mich. "We willen wel een serieuze inhoud meegeven, maar het moet geen serieuze voorstelling zijn. Zonder humor is er geen ontroering, en zonder ontroering kan je geen goede grappen maken."

De grootste kracht van Kommil Foo schuilt in de suggestie, prijzen de critici: zij prikkelen de verbeelding. "We leggen heel weinig uit: het publiek moet zelf maar de emoties en de boodschap vinden die er in zitten", stelt Raf. Maar het basisidee van de voorstelling Schoft is een troostrijke analyse van de mens. "De mens heeft prachtige én verschrikkelijke dingen gedaan", vat Mich samen. "Maar als er één rode draad is in onze oeuvre, dan is dat troost. En dat is ook wat we met Schoft willen bieden, in deze cynische tijden van aanslagen en oorlog."

In de zaal zit jong en oud, wat opvallend is voor een gezelschap dat al dertig jaar bezig is. Kommil Foo maakt tijdloos materiaal dat alle leeftijden kan aanspreken. Het gaat niet om de hype van de dag.

http://www.thuisintwente.nl/nieuws/cultuur/80407/kommil-foo-biedt-troost...

Publicatiedatum: 
dinsdag 17 januari 2017
Verschenen in: 
Thuis in Twente
Productie: