Een duo Vlamingen als theatercollectief

Door: Jacques J. D'Ancona

Je hoeft niet op reis naar Sint-Truiden of Bierbeek om Kommil Foo te ontmoeten.

Wie? De broers Mich en Raf Walschaerts vormen al 25 jaar een duo, af-komstig uit Vlaanderen. Hun voorstellingen hebben de kracht van een theatercollectief. Hoog gewaardeerd in Nederland, sinds ze in 1992 ‘ons’ cabaretconcours Cameretten wonnen. Bovendien hebben we met elkaar al lang besloten het begrip ‘typisch Vlaams’ af te wijzen. Daar zorgde Kom-mil Foo mede voor, nadat de gekke mannen van De Nieuwe Snaar waren gestopt en we Wim Helsen, Philippe Geubels en Bert Gabriëls omhelsden.

Het leek bij de aanvang even op een lijkschouwing. De situatie. Raf (1969) ligt naakt op een tafel, met naast en boven hem Mich (1965), in vol ornaat met steriele handschoenen. Ach ja, het is een beginnetje, een manier om de mens en het leven te analyseren. Een politieke keuze zit er niet achter. Hun programma Schoft herbergt een scala aan facetten. Die komen samen in een mix van gevoelig liedjesrepertoire met schakeling naar de scènes. Ze beschikken niet over gediplomeerde stemmen, maar Raf grijpt je naar de strot als hij zijn gitaar plukt en vocaal los gaat. Mich is de specialist op piano en viool. Op elkaar ingespeeld, zeg dat wel.

De broers spelen geen verhaal. Zij zijn het verhaal. Bij voorbeeld in (te) uitgebreide beschrijvingen van familiebijeenkomsten die soms tragisch eindigen. Dan voeren ze de spanning op, juist door elkaar per interruptie aan te vallen en met een gigantische draai te arriveren bij visuele vond-sten en de obligate verzoening. Drastisch, vaak, in het portret van de bela-chelijke stupiditeit van ons nutteloos handelen, waarmee ze je met een natte dweil een klap in het gezicht toedienen. Clownesk en bizar in hun houding ten aanzien van de oplossing van ‘elk’ probleem in de wereld. Ik moest even denken aan de mystiek van het toneelstuk Wachten op Godot...

In de publiciteit weten diverse theaters nog steeds geen raad met Kommil Foo. Gemakshalve noteren ze cabaret als uitgangspunt. Het is meer en het is anders.

Publicatiedatum: 
maandag 30 januari 2017
Verschenen in: 
Dagblad van het Noorden
Productie: