Plank

De voorstelling waarmee Kommil Foo een doorbraak forceert naar een groot publiek: 230 voorstellingen in Vlaanderen en Nederland!

In '92, tijdens de tournee van 'j. van Gips', winnen Raf en Mich het Rotterdamse Cameretten-festival (een invloedrijke 'wedstrijd' voor cabaret- en kleinkunst). Ze spelen een 20 minuten durende voorstelling, een soort 'Best of' van de vorige drie programma's.

Het beginlied van die korte 'wedstrijd-voorstelling' is een parodie op het scheppingsverhaal, waarbij aan de hand van een plank wordt uitgelegd hoe simpel het is een vrouw te scheppen: "Men neemt een plank, men schuurt een heup, een borst, een bil... men heeft op slag... een vrouw..." Mich laat zich vervolgens volledig gaan in een sensueel liefdesspel met de kersvers geschapen vrouw, met als een van de pijnlijke gevolgen een splinter in de tong... Bij aanvatten van het volgende lied wordt de plank (vrouw) onachtzaam tegen de achtermuur van het podium geplaatst, om de rest van de voorstelling af te werken. De jury van cameretten heeft het echter anders begrepen: 'De intrigerende keuze om een banale, ongeschaafde plank de hele voorstelling ongebruikt te laten, maar toch aanwezig te laten zijn, getuigt van een originele kijk...'

Tja... zo ontstaat de idee om die 'intrigerende' plank inderdaad een centrale rol te laten spelen in de voorstelling. Tijdens een eerste nederlandse tournee, in kleine zaaltjes, groeit het inzicht in de verbijsterende mogelijkheden van een simpele plank, en de 4de voorstelling komt langzaam tot stand.

Regisseur Paul Vermolen, die nauw betrokken is bij Cameretten, coacht een paar repetities, en stelt Mich en Raf de dodelijke vraag: 'Wat willen jullie eigenlijk vertellen in deze voorstelling?', een vraag die beide heren nu 9 jaar later nog steeds elke nacht badend in het zweet doet wakker schrikken, om dan telkens weer geconfronteerd te worden met een mond vol tanden. The answer is blowing in the wind... een plank is een ongeschaafd, ruw stuk hout, langer dan breed, en breder dan dik, zegt het woordenboek. En wat valt daar nog aan toe te voegen?

'Plank' wordt de Kommil Foo-voorstelling met het hoogste slapstickgehalte: de plank leent zich uitstekend voor allerlei visuele grappen. Bovendien praten Mich en Raf veel minder dan in latere voorstellingen het geval zal zijn.

Première in Amsterdam in het kleine 'Bellevue-theatertje'. (december '93)

Eerste tournee in de Vlaamse culturele centra.

De cd 'Plank' wordt in november uitgebracht door platenfirma Alora.

Shop

CD