recensies

de Standaard - zaterdag 23 oktober 2010
'Moe? Moe heeft niks te maken met hoe ik me voel. Mega-ongelooflijk-niet-te-doen-giga-moe. Zoiets misschien. Te moe om nog te voelen hoe moe ik ben. Te moe om te wenen.' Aan het woord is 'Zoon', een ezel die aan slapeloosheid lijdt. Al 233 nachten slaapt hij hooguit vijftien seconden aan een stuk, dan wordt hij schreeuwend wakker: 'pa!!'. Zijn vader is dood, en dat is zijn eigen domme schuld, vindt Zoon. Of toch niet? Misschien kon hij er helemaal niets aan doen.
Zijn moeder is verkocht aan een oud vrouwtje die niet meer goed te been is en hij deelt de wei met een kolossale os die zo dom is als een ezel. Zoon staat er alleen voor en tracht met vallen en opstaan op eigen benen te staan. Maar het trauma van de dood van zijn vader blijft hem achtervolgen. En dan is er die droom.

De cabaretier en muzikant Raf Walschaerts (Kommil Foo) vertelt het muzikale luisterverhaal Zoon op een meeslepende manier die ouders en kinderen aan de CD-speler gekluisterd houdt. Ontroerend en tegelijk grappig, doorspekt met tien liedjes en geïllustreerd door Korneel Detailleur. Het luisterverhaal komt er na het jeugdtheaterstuk waarmee Walschaerts het voorbije jaar culturele centra aandeed.

De Standaard - 23 oktober 2009
Raf Walschaerts is een ezelsjong
JEUGDTHEATER — GENT - Alles wat je nooit alleen gedaan hebt, heb je niet gedaan. Raf Walschaerts, de helft van Kommil Foo, speelt ‘Zoon' zonder zijn broer Mich. Hij is een ezel. In een badkuip.
Walschaerts waagde onder de vleugels van het Gentse gezelschap 4Hoog al vaker de oversteek naar kindertheater, maar dat was als regisseur of tekstschrijver. Nu staat hij voor het eerst zelf op de scène. En moederziel alleen, overgeleverd aan kinderen van negen jaar of ouder. De actrice Ineke Nijssen, die mee de tekst schreef en coachte, kijkt mee vanuit de zaal. In comedy heet dat een soloshow. In theater een monoloog. Is er dan een verschil?
lees verder

Knack - 21 oktober 2009
"Mijn vader is dood. Erg é?" Zo steekt Walschaerts van wal. De meeste tijd van het jaar spendeert hij aan de zijde van zijn broer Mich met wie hij het muzikale cabaretduo Kommil Foo vormt. Samen gooien ze hoge ogen in Vlaanderen en Nederland met voorstellingen waarin ze al grappend en al musicerend het leven in al zijn hoogtes en laagtes bezingen.
lees verder

persfoto's  
   
persfoto01 persfoto02
   
persfoto04 persfoto06
   
persfoto03 persfoto05

facebook

download de foto 1.2mb .jpeg © Caroline Vincart
klik hier voor de flyer in pdf,
klik hier voor de technische fiche
klik hier voor de lesmap van ZOON (pdf 1.5mb)
klik hier voor de video in .mov formaat (16mb)

productie, boekingen en inlichtingen: caroline.lanoye@skynet.be 0476 32 88 40

 

Een kleiner hartje hadden ze in zo’n groot lijf niet kunnen steken. Sterk als een paard, koppig als een ezel, maar zo kwetsbaar als een pasgeboren vogeltje. Jonge jonge, het is genoeg dat er toevallig een kleine eens lief naar hem lacht, of hij wordt helemaal week. En als hij week wordt is dat schonkige, hoekige lichaam nog minder in toom te houden dan anders: schokken van het lachen (om van binnen niet te wenen).
Duizend woorden om alle hoeken en gaten te dichten. Veel te veel. Watervallen vol verhalen, en allemaal echt gebeurd!
En overdrijven... en met spek schieten... en liegen...en plan trekken...
En toch zo waarachtig zijn als geen ander: zoon.

Raf Walschaerts vertelt al meer dan 20 jaar sterke verhalen met Kommil Foo. Deze keer doet hij het alleen: een gitaar, een piano en verder niks in de mouwen. Voor mensen vanaf 9.

Een voorstelling van Raf Walschaerts.
regie: Ineke Nijssen.
decorontwerp: Kris Van Oudenhove
licht en geluid: Erwin Van de Put


GENTSE FEESTEN 2011
20, 21 en 22 juli om 19u30
Zoon door Raf Walschaerts in NTGent

extra: speciaal integraal toegankelijke voorstelling i.s.m. Stad Gent op 20 juni om 16u30

Zoon van en door Raf Walschaerts

Een muzikaal luisterverhaal, Klik hier om dit boekje te kopen via de site van kommilfoo.

 
 


 
 
 
 
 

©